Carpe Diem
Zaman geçip gidiyor… Mevsimler değişiyor, insanlar değişiyor. Bulunduğumuz konum, yaşımız, bakış açımız bile değişiyor. Hiçbir şey sabit kalmıyor. Yaşıyoruz… Ama gerçekten yaşıyor muyuz? İnsanlar ne giymiş, ne yemiş, nasıl davranmış diye düşünmekten, kendimize dönüp bakamıyoruz. Kendini sorgulamak yerine başkalarını sorgulamak daha kolay geliyor insana. Hele bir de habersizse yaptığından, tadından yenmiyor değil mi? Ne yapıyoruz biz? Neyin derdindeyiz? Ahh… Ne çok şey yitiriyoruz, özellikle de kendimizi. Nasıl da yabancılaşıyoruz kendimize… En son ne zaman gerçekten mutlu olduğumuzu bile hatırlamıyoruz. Sürekli ya geçmişte ya gelecekteyiz. Ama "şu an" yok! Oysa hepsini bir kenara bırakabilsek… Sadece bu anın tadını çıkarsak… Ne geçmiş, ne gelecek… Sadece "olduğumuz an", hissettiğimiz an… Bu aslında çok basit ama çoğumuz bunu yapamıyoruz. Farkında olmadan kendimi...