Kalbin Gökkubbesi

  Bir dilek tuttum. Açtım gözlerimi, gerçekleştiğini anımsayarak.   İşte bu mutluluk, bir an için her şeyi unutturdu.   Bir fanusun içine geçtim;   Hayallerim ve ben...   Birbirimize tebessüm ederek baktık,   Gerçekleşeceğine canıgönülden inanarak.   Gözlerden bir damla yaş süzüldü,   Ama bu sefer bir sızı değildi.   Hayalden gerçeklere doğru giden bir yoldu.   Bu sefer gözyaşları... umut kokuyordu. --- Senin içinde sakladığın en büyük hayalin ne? Belki yazınca gerçek olur... ✨💫

 --- Karanlık insanın içindedir bazen.   Umutlarını kaybeden insan, ışığı hiç görmemiş gibi olur.   Belki de terk edildi, hayalleri suya düştü.   Bilemeyiz karanlığı neyden sebep...   Lakin, ışık olabiliriz.   “İyi ki varsın, ne güzel insansın.”   Belki de buna ihtiyacı vardır...   Nereden bilebiliriz ki?   Ruhunu aydınlatmaya sebep olabiliriz.   Karanlığa terk etmek kolay,   Peki ya aydınlığa sebep olmak?   Bir insanın umudu olmak, ona yaşam sebebi vermek...   Her zaman kolayını seçerler.   Yıkmak çok kolay;   Yeniden inşa etmek ise cesaret ve yürek ister.   Sende hangisi mevcut?   Yara olmak mı,   Can evi olmak mı? ---